Nalewka z bursztynu na co pomaga – przepis

Nalewka z bursztynu od wieków uchodzi w medycynie ludowej za domowy eliksir na przeziębienia, bóle i osłabienie organizmu. Dziś możesz w prosty sposób przygotować ją samodzielnie w domu. Zapraszam Cię do zrobienia własnej nalewki bursztynowej i poznania, na co tradycyjnie się ją stosuje.

Składniki

• 50 g naturalnego, nieoszlifowanego bursztynu bałtyckiego (małe kawałki bez metalowych elementów)
• 500 ml spirytusu 95% przeznaczonego do celów spożywczych
• około 200 ml ciepłej wody do opłukania bursztynu
• szklana butelka lub słoik z ciemnego szkła o pojemności minimum 0,5 l
• małe sitko lub gaza do płukania i ewentualnego późniejszego przecedzenia
• lejek dopasowany do butelki

Składniki wystarczą na przygotowanie około 0,5 litra nalewki z bursztynu, co przy stosowaniu w kroplach pozwala na używanie jej nawet przez wiele miesięcy.

Sposób wykonania

1. Przygotuj bursztyn. Jeśli masz bardzo duże kawałki, delikatnie je pokrusz w moździerzu lub zawinięte w ściereczkę, tak aby uzyskać fragmenty wielkości kilku milimetrów. Nie miel bursztynu na proszek, wystarczą drobne kawałki.
2. Opłucz bursztyn. Przesyp kawałki na drobne sitko i przepłucz je ciepłą wodą z kranu. Woda nie powinna być gorąca, aby bursztyn nie stracił swoich cennych właściwości. Pozostaw na chwilę na sitku, aby odciekł nadmiar wody.
3. Przełóż bursztyn do naczynia. Włóż opłukane i osuszone kawałki bursztynu do czystej, wyparzonej butelki lub słoika z ciemnego szkła. Naczynie powinno mieć szczelne zamknięcie.
4. Zalej bursztyn alkoholem. Używając lejka, wlej do naczynia 500 ml spirytusu 95%, tak aby całkowicie przykrył bursztyn. Jeśli używasz słoika, pozostaw odrobinę wolnej przestrzeni u góry, co ułatwi późniejsze wstrząsanie.
5. Zakręć i wymieszaj. Szczelnie zamknij naczynie i energicznie nim potrząśnij, aby bursztyn dobrze rozprowadził się w alkoholu. Na tym etapie nalewka będzie jeszcze bezbarwna.
6. Odstaw do maceracji. Ustaw butelkę w ciemnym, ciepłym miejscu. Idealna jest szafka z dala od grzejnika i światła słonecznego. Pozostaw nalewkę na minimum 2–3 tygodnie.
7. Regularnie wstrząsaj. Co jeden lub dwa dni delikatnie potrząśnij naczyniem, aby ułatwić uwalnianie się składników aktywnych z bursztynu do alkoholu. Z czasem zauważysz, że płyn nabiera złocistego, bursztynowego koloru.
8. Sprawdź gotowość nalewki. Po około trzech tygodniach nalewka powinna mieć intensywny, miodowo złoty odcień i delikatny żywiczny zapach. Na tym etapie nadaje się już do użycia, choć według wielu zielarzy im dłużej stoi, tym staje się bardziej wartościowa.
9. Ewentualne przefiltrowanie. Jeśli chcesz uzyskać klarowny płyn, możesz przelać nalewkę przez gęste sitko lub gazę do drugiej, czystej butelki. Kawałków bursztynu nie wyrzucaj. Można je ponownie zalać niewielką ilością spirytusu i przygotować słabszą nalewkę do wcierań.
10. Przechowywanie. Gotową nalewkę przechowuj w szczelnie zamkniętej, ciemnej butelce, w chłodnym i zacienionym miejscu. Przy takich warunkach produkt zachowuje właściwości nawet przez kilkanaście miesięcy.

Dodatkowe wskazówki i informacje

Domowa nalewka z bursztynu to nie typowa nalewka deserowa, lecz preparat traktowany jako środek wspomagający w medycynie ludowej. Wykorzystuje się ją przede wszystkim zewnętrznie, a doustnie wyłącznie w małych ilościach i po konsultacji z lekarzem, ponieważ opiera się na bardzo mocnym alkoholu.

Według tradycji nalewkę bursztynową stosuje się przy wielu dolegliwościach. W ludowych przekazach wymienia się między innymi:

• przeziębienia, kaszel, katar i nawracające infekcje dróg oddechowych
• bóle mięśni, stawów i dolegliwości reumatyczne
• uczucie zimnych dłoni i stóp oraz problemy z krążeniem
• zmęczenie, osłabienie, okres rekonwalescencji
• napięciowe bóle głowy i migreny
• wspomagająco przy dolegliwościach tarczycy
• drobne stany zapalne skóry i otarcia

Warto podkreślić, że choć bursztyn zawiera kwas bursztynowy, magnez, wapń, potas, żelazo i różne związki organiczne, działanie nalewki nie zostało w pełni potwierdzone w badaniach klinicznych. Jej używanie należy traktować jako uzupełnienie zdrowego stylu życia i zaleceń lekarskich, a nie zastępstwo dla profesjonalnej terapii.

Najczęstsze tradycyjne sposoby stosowania nalewki bursztynowej to:

• nacieranie klatki piersiowej i pleców przy kaszlu i przeziębieniu
• delikatne wcieranie w skronie przy bólu głowy
• masowanie bolesnych stawów i mięśni
• przecieranie okolic nosa przy uporczywym katarze
• rozcieńczona do płukania gardła i jamy ustnej

W literaturze zielarskiej podaje się często następujące przykłady dawek doustnych, zawsze po wcześniejszym mocnym rozcieńczeniu w wodzie lub herbacie i po konsultacji z lekarzem:

• kilka kropli nalewki dodanych do szklanki ciepłej herbaty w okresie jesienno zimowym
• do 5 kropli do wody przy osłabieniu organizmu
• do 10 kropli rozcieńczonych w szklance wody przy krótkotrwałych dolegliwościach trawiennych

Przy nadciśnieniu, arytmii czy chorobach serca samodzielne eksperymentowanie z nalewkami zawierającymi wysoki procent alkoholu może być niebezpieczne. W takich sytuacjach konieczna jest konsultacja lekarska, a często także całkowita rezygnacja z tego typu preparatów.

W pielęgnacji ciała nalewka z bursztynu bywa wykorzystywana jako składnik toników i wcierań. Rozcieńczona w proporcji mniej więcej 1 łyżka nalewki na 100 ml wody może stanowić płyn do przecierania skóry przy tendencji do przetłuszczania, a także wcierkę do skóry głowy wpływającą korzystnie na mikrokrążenie.

Bardzo ważny jest wybór odpowiedniego bursztynu. Do nalewki nadaje się jedynie naturalny bursztyn bałtycki, nieoszlifowany i bez domieszek tworzyw sztucznych. Oryginalny bursztyn po potarciu o wełnę przyciąga drobne skrawki papieru, w ciepłej słonej wodzie unosi się bliżej powierzchni, a po podgrzaniu wydziela charakterystyczny zapach żywicy. Najlepiej kupować go w sprawdzonych sklepach zielarskich lub punktach specjalizujących się w surowcach naturalnych.

Dla lepszej orientacji, jak tradycyjnie wykorzystywano nalewkę z bursztynu, pomocne może być krótkie zestawienie:

Ze względu na wysoką zawartość alkoholu nalewka z bursztynu nie jest odpowiednia dla dzieci, kobiet w ciąży, osób z chorobami wątroby, trzustki, żołądka oraz dla kierowców i wszystkich, którzy muszą zachować pełną trzeźwość. W każdym przypadku rozsądne dawkowanie, uważna obserwacja reakcji organizmu i konsultacja z lekarzem to najbezpieczniejsze podejście do tego tradycyjnego domowego specyfiku.